Το απαρέμφατο με zu (Infinitiv mit zu) στα γερμανικά: πότε χρειάζεται το zu και πότε όχι
Το zu + απαρέμφατο κλείνει την ομάδα μετά από versuchen, Lust haben, es ist wichtig — όχι μετά από τροπικά ρήματα, werden, lassen, sehen/hören.
Κανόνας
Τα γερμανικά βάζουν το zu + απαρέμφατο στο τέλος μιας ομάδας απαρεμφάτου (Infinitivgruppe)· αντικείμενα, χρόνος, τόπος μπαίνουν πριν. Η ομάδα δεν έχει δικό της υποκείμενο ούτε κλιτό ρήμα και παίρνει το υποκείμενο της κύριας πρότασης: Ich versuche, jeden Tag Deutsch zu lernen.
Παγίδα: τα ελληνικά δεν έχουν απαρέμφατο («προσπαθώ να μάθω», με ρήμα που κλίνεται)· το γερμανικό μένει άκλιτο και πηγαίνει στο τέλος.
Το zu χρειάζεται μετά από:
- τα περισσότερα ρήματα με δεύτερο ρήμα: versuchen, vergessen, anfangen, aufhören, vorhaben, hoffen, sich freuen, versprechen, planen, beschließen, empfehlen, bitten.
- ουσιαστικό + haben: Lust haben, Zeit haben, Angst haben, die Möglichkeit haben.
- es ist + επίθετο: wichtig, schwer, leicht, schön, verboten, erlaubt.
- απρόσωπο es: Es macht Spaß, …, Es tut mir leid, … — το es κρατά απλώς τη θέση της ομάδας.
Χωρίς zu πέντε ομάδες: τροπικά ρήματα (Modalverben), werden (Futur I, μέλλοντας), lassen, sehen και hören, gehen, bleiben, lernen. Το «να» του «πρέπει να» δεν αποδίδεται με zu. Με το lernen (και το helfen) μια μεγαλύτερη ομάδα μπορεί να πάρει zu: Er lernt schwimmen, αλλά Er lernt, allein zu arbeiten. Μετά από brauchen με άρνηση η πρότυπη γλώσσα κρατά το zu (Du brauchst nicht zu kommen)· χωρίς zu είναι προφορικό.
Στα χωριζόμενα ρήματα το zu μπαίνει ανάμεσα σε πρόθημα και θέμα, σε μία λέξη: anrufen → anzurufen, aufstehen → aufzustehen, mitkommen → mitzukommen, abschließen → abzuschließen. Τα αχώριστα το κρατούν χωριστά: zu verstehen, zu bekommen.
Τρεις λέξεις ανοίγουν δική τους ομάδα: um … zu (σκοπός, «για να»), ohne … zu («χωρίς να»), (an)statt … zu («αντί να»). Θέλουν το ίδιο υποκείμενο με την κύρια πρόταση· αλλιώς γίνονται πρόταση με damit, ohne dass, anstatt dass.
Κόμμα: υποχρεωτικό πριν από την ομάδα με um, ohne, (an)statt (και als, außer), όταν η ομάδα εξαρτάται από ουσιαστικό (der Versuch, …) και όταν την προαναγγέλλει es, darauf, daran ή damit. Αλλιώς προαιρετικό: σκέτο zu + απαρέμφατο συνήθως χωρίς κόμμα (Er begann zu weinen), στις μεγάλες ομάδες συνιστάται.
dass ή zu; Ίδιο υποκείμενο → το απαρέμφατο είναι πιο σύντομο (Ich hoffe, bald zu kommen). Διαφορετικό υποκείμενο → μόνο dass (Ich hoffe, dass du bald kommst), αν και στα ελληνικά λες «ελπίζω να έρθεις» με «να» και για άλλο υποκείμενο. Μετά τα bitten, empfehlen, erlauben ενεργεί το αντικείμενο: Ich bitte dich, mir zu helfen (= βοηθάς εσύ).
Παραδείγματα
- Ich versuche, jeden Tag zwanzig Minuten Deutsch zu lernen. — Προσπαθώ να μαθαίνω γερμανικά είκοσι λεπτά κάθε μέρα.
- Hast du Lust, heute Abend ins Kino zu gehen? — Έχεις όρεξη να πας σινεμά απόψε;
- Es ist wichtig, vor dem Termin anzurufen. — Είναι σημαντικό να τηλεφωνήσεις πριν από το ραντεβού.
- Vergiss bitte nicht, die Tür abzuschließen. — Μην ξεχάσεις, σε παρακαλώ, να κλειδώσεις την πόρτα.
- Wir haben vor, im Sommer nach Wien zu fahren. — Σκοπεύουμε να πάμε στη Βιέννη το καλοκαίρι.
- Ich lerne Deutsch, um in Österreich zu studieren. — Μαθαίνω γερμανικά για να σπουδάσω στην Αυστρία.
- Sie ist gegangen, ohne sich zu verabschieden. — Έφυγε χωρίς να χαιρετήσει.
- Statt zu telefonieren, schreibt er lieber eine E-Mail. — Αντί να τηλεφωνήσει, προτιμά να γράψει ένα email.
- Ich muss morgen früh aufstehen. — Πρέπει να σηκωθώ νωρίς αύριο.
- Ich höre meine Nachbarn schon wieder streiten. — Ακούω πάλι τους γείτονές μου να μαλώνουν.
Πίνακας
| Το zu χρειάζεται | Συνήθη ρήματα / εκφράσεις | Παράδειγμα |
|---|---|---|
| ρήμα + ομάδα απαρεμφάτου | versuchen, vergessen, anfangen, aufhören, vorhaben, hoffen, versprechen, planen | Ich versuche, ruhig zu bleiben. |
| ουσιαστικό + haben | Lust haben, Zeit haben, Angst haben, die Möglichkeit haben | Hast du Zeit, mir zu helfen? |
| es ist + επίθετο | wichtig, schwer, leicht, schön, verboten, erlaubt | Es ist verboten, hier zu parken. |
| απρόσωπο es | Es macht Spaß …, Es tut mir leid … | Es macht Spaß, Deutsch zu lernen. |
| um / ohne / (an)statt | um … zu, ohne … zu, (an)statt … zu | Er ging, ohne etwas zu sagen. |
| Χωρίς zu | Ρήματα | Παράδειγμα |
|---|---|---|
| τροπικά ρήματα | können, müssen, dürfen, sollen, wollen, mögen (möchten) | Ich muss heute länger arbeiten. |
| Futur I | werden | Wir werden morgen anfangen. |
| lassen | lassen | Ich lasse mir die Haare schneiden. |
| ρήματα αντίληψης | sehen, hören | Ich höre die Kinder spielen. |
| gehen, bleiben, lernen | gehen, bleiben, lernen | Wir gehen heute schwimmen. |
Συχνά λάθη
- ❌ Ich muss heute länger zu arbeiten. → ✅ Ich muss heute länger arbeiten. — μετά από τροπικό ρήμα μπαίνει σκέτο απαρέμφατο, όπως και μετά από werden, lassen, sehen/hören, gehen, bleiben και σύντομες ομάδες με lernen.
- ❌ Vergiss nicht, mich zu anrufen. → ✅ Vergiss nicht, mich anzurufen. — το zu μπαίνει ανάμεσα σε πρόθημα και θέμα, σε μία λέξη.
- ❌ Ich lerne Deutsch, um in Österreich studieren. → ✅ Ich lerne Deutsch, um in Österreich zu studieren. — μετά τα um, ohne και (an)statt το απαρέμφατο παίρνει πάντα zu.
- ❌ Ich hoffe, du bald zu kommen. → ✅ Ich hoffe, dass du bald kommst. — η ομάδα απαρεμφάτου δεν έχει υποκείμενο· δεύτερο υποκείμενο θέλει πρόταση με dass.
- ❌ Es ist wichtig, zu lernen jeden Tag. → ✅ Es ist wichtig, jeden Tag zu lernen. — το zu + απαρέμφατο κλείνει την ομάδα· χρόνος, τόπος και αντικείμενα μπαίνουν πριν.
Συχνές ερωτήσεις
Πότε χρειάζομαι το απαρέμφατο με zu στα γερμανικά;
Μετά από τα περισσότερα ρήματα που παίρνουν δεύτερο ρήμα (versuchen, vergessen, anfangen, aufhören, vorhaben, hoffen, versprechen, planen), μετά από ουσιαστικό + haben (Lust haben, Zeit haben, Angst haben), μετά από es ist + επίθετο (wichtig, schwer, verboten) και μετά από απρόσωπο es (Es macht Spaß, …). Η ομάδα μπαίνει στο τέλος της πρότασης και το zu + απαρέμφατο είναι η τελευταία της λέξη.
Μετά από ποια ρήματα δεν μπαίνει zu;
Μετά από τα τροπικά ρήματα, το werden (Futur I), το lassen, τα sehen και hören και τα gehen, bleiben, lernen: Ich muss arbeiten, Wir gehen schwimmen, Ich höre die Kinder spielen. Με το lernen (και το helfen) μια μεγαλύτερη ομάδα μπορεί να πάρει και zu.
Πού μπαίνει το zu στα χωριζόμενα ρήματα;
Ανάμεσα στο πρόθημα και στο θέμα, σε μία λέξη: anrufen → anzurufen, aufstehen → aufzustehen, mitkommen → mitzukommen. Στα αχώριστα ρήματα το zu μένει χωριστή λέξη: zu verstehen, zu bekommen.
Βάζω κόμμα πριν από την ομάδα απαρεμφάτου;
Υποχρεωτικά, όταν η ομάδα αρχίζει με um, ohne, (an)statt (και als, außer) — το κόμμα μπαίνει πριν από αυτές τις λέξεις —, όταν εξαρτάται από ουσιαστικό και όταν την προαναγγέλλει λέξη όπως es ή darauf. Αλλιώς είναι προαιρετικό: ένα σκέτο zu + απαρέμφατο συνήθως δεν το παίρνει (Er begann zu weinen.), στις μεγαλύτερες ομάδες όμως διευκολύνει την ανάγνωση.
Πρόταση με dass ή απαρέμφατο με zu;
Ίδιο υποκείμενο και στα δύο μέρη → απαρέμφατο με zu (Ich hoffe, bald zu kommen.)· διαφορετικό υποκείμενο → πρόταση με dass (Ich hoffe, dass du bald kommst.). Μετά τα bitten, empfehlen, erlauben αυτός που κάνει την ενέργεια είναι το αντικείμενο της κύριας πρότασης: Ich bitte dich, mir zu helfen. Η ίδια διάκριση ισχύει για um … zu και damit.

