BRAGIflash
Download on the App StoreGet it on Google Play
A1Αρχάριοι3 λεπτά ανάγνωσηςΕνημερώθηκε

Η ονομαστική (Nominativ) στα γερμανικά: το υποκείμενο, τα άρθρα του και wer/was

Η ονομαστική δηλώνει το υποκείμενο και απαντά στο Wer?/Was?: der, das, die, die (πληθ.), ein/eine· μπαίνει και μετά τα sein, werden, bleiben, heißen.

Κανόνας

Η ονομαστική (Nominativ) είναι η πτώση του υποκειμένου — του προσώπου ή του πράγματος που κάνει κάτι ή που περιγράφεται. Η ερώτηση-τεστ είναι Wer? (ποιος;) για πρόσωπα και Was? (τι;) για πράγματα, και την κάνεις μπροστά από το κλιτό ρήμα: Wer wartet draußen? → ein Kollege.

Η λειτουργία είναι ίδια με την ελληνική ονομαστική, οπότε η ιδέα σού είναι γνώριμη. Από αυτήν προκύπτουν τρία πράγματα:

  • Είναι η βασική μορφή. Τα λεξικά, οι λίστες λεξιλογίου και το άρθρο που απομνημονεύεις (der Tisch, das Buch, die Lampe) είναι σε ονομαστική — όπως και στα ελληνικά. Κάθε άλλη πτώση είναι αλλαγή αυτής της μορφής.
  • Το υποκείμενο ορίζει το ρήμα. Υποκείμενο στον ενικό, ρήμα στον ενικό· υποκείμενο στον πληθυντικό, ρήμα στον πληθυντικό: Das Kind spielt / Die Kinder spielen. Και επειδή τα γερμανικά δεν παραλείπουν την αντωνυμία-υποκείμενο, λες Er ist …, όχι σκέτο Ist ….
  • Η θέση δεν καθορίζει την πτώση. Το κλιτό ρήμα στέκεται στη δεύτερη θέση, οπότε το υποκείμενο συχνά έρχεται μετά από αυτό: Heute kocht mein Vater. Παραμένει ονομαστική. Το ελληνικό «Σήμερα ο πατέρας μου μαγειρεύει» δε μεταφέρεται λέξη προς λέξη.

Δεύτερη ονομαστική εμφανίζεται μετά από τέσσερα συνδετικά ρήματα: sein, werden, bleiben, heißen. Δεν παίρνουν αντικείμενο, εξισώνουν δύο πράγματα, οπότε και οι δύο πλευρές μένουν σε ονομαστική — όπως το ελληνικό κατηγορούμενο μετά το «είμαι / γίνομαι»: Er ist ein guter Lehrer, Sie wird Ärztin, Anna bleibt meine beste Freundin.

Η σύγκριση με την αιτιατική (Akkusativ) είναι εύκολη, γιατί στα άρθρα αλλάζει μόνο το αρσενικό: der → den, ein → einen, kein → keinen, mein → meinen. Ουδέτερο, θηλυκό και πληθυντικός είναι ίδια στις δύο πτώσεις — προσοχή, στα ελληνικά αλλάζει και το θηλυκό (η → την), στα γερμανικά το die μένει die. Έτσι, μια αρσενική λέξη ή η ερώτηση wer?/wen? σού δείχνει την πτώση. Οι προσωπικές αντωνυμίες είναι η εξαίρεση: έχουν δικούς τύπους αντικειμένου σχεδόν σε κάθε πρόσωπο (ich → mich, er → ihn, wir → uns), που ανήκουν στο κεφάλαιο της αιτιατικής· η δοτική (Dativ) και η γενική (Genitiv) έχουν επίσης δικά τους κεφάλαια.

Παραδείγματα

  • Der Zug fährt um acht Uhr ab. — Το τρένο φεύγει στις οχτώ.
  • Meine Schwester wohnt in Berlin. — Η αδελφή μου μένει στο Βερολίνο.
  • Heute kocht mein Vater. — Σήμερα μαγειρεύει ο πατέρας μου.
  • Wer wartet draußen? — Ein Kollege von mir. — Ποιος περιμένει έξω; — Ένας συνάδελφός μου.
  • Das Kind und die Eltern kommen später. — Το παιδί και οι γονείς έρχονται αργότερα.
  • Er ist mein bester Freund. — Αυτός είναι ο καλύτερός μου φίλος.
  • Sie wird Ärztin. — Αυτή θα γίνει γιατρός.
  • Anna bleibt meine beste Freundin. — Η Άννα παραμένει η καλύτερή μου φίλη.
  • Die Kinder spielen im Garten, ein Hund schläft auf der Terrasse. — Τα παιδιά παίζουν στον κήπο, ένας σκύλος κοιμάται στη βεράντα.
  • Meine Lehrerin heißt Frau Weber. — Η δασκάλα μου λέγεται κυρία Βέμπερ.

Πίνακας

Ονομαστική αρσενικό ουδέτερο θηλυκό πληθυντικός
οριστικό άρθρο der Mann das Kind die Frau die Kinder
αόριστο άρθρο ein Mann ein Kind eine Frau — Kinder
αρνητικό άρθρο kein Mann kein Kind keine Frau keine Kinder
κτητικό άρθρο mein Mann mein Kind meine Frau meine Kinder
Πτώση αρσενικό ουδέτερο θηλυκό πληθυντικός
Ονομαστική der / ein Mann das / ein Kind die / eine Frau die Kinder
Αιτιατική den / einen Mann das / ein Kind die / eine Frau die Kinder
Πρόσωπο α΄ ενικό β΄ ενικό γ΄ ενικό αρσ. γ΄ ενικό θηλ. γ΄ ενικό ουδ. α΄ πληθ. β΄ πληθ. γ΄ πληθ. ευγενείας
Ονομαστική ich du er sie es wir ihr sie Sie

Συχνά λάθη

  • ❌ Den Zug fährt um acht Uhr ab. → ✅ Der Zug fährt um acht Uhr ab. — αυτός που κάνει την ενέργεια είναι το υποκείμενο και μπαίνει σε ονομαστική· το den είναι η αιτιατική του αρσενικού.
  • ❌ Er ist einen guten Lehrer. → ✅ Er ist ein guter Lehrer. — μετά το sein το δεύτερο ουσιαστικό είναι ονομαστική, όχι αντικείμενο.
  • ❌ Wen hat angerufen? → ✅ Wer hat angerufen? — το wer ρωτά για το υποκείμενο, το wen για το άμεσο αντικείμενο.
  • ❌ Die Kinder spielt im Garten. → ✅ Die Kinder spielen im Garten. — η κατάληξη του ρήματος ακολουθεί το υποκείμενο: πληθυντικό υποκείμενο, ρήμα στον πληθυντικό.
  • ❌ Heute mein Vater kocht. → ✅ Heute kocht mein Vater. — το κλιτό ρήμα μένει στη δεύτερη θέση· το υποκείμενο πάει πίσω του και κρατά την ονομαστική.

Σχετικά θέματα

Μάθε την ονομαστική μαζί με την αιτιατική — το ζευγάρι καλύπτει σχεδόν κάθε πρόταση του A1 — και δες τα κεφάλαια για τα άρθρα, αν τα der/das/die σού φαίνονται ακόμη τυχαία.

Συχνές ερωτήσεις

Τι είναι η ονομαστική (Nominativ) στα γερμανικά;

Είναι η πτώση του υποκειμένου — του προσώπου ή του πράγματος που κάνει κάτι ή που περιγράφεται. Τα άρθρα της είναι der, das, die και die στον πληθυντικό, καθώς και ein/eine· είναι επίσης η μορφή που βρίσκεις στο λεξικό.

Πώς αναγνωρίζω την ονομαστική σε μια πρόταση;

Ρώτα Wer? (ποιος;) ή Was? (τι;) μπροστά από το κλιτό ρήμα. Η απάντηση είναι το υποκείμενο, και αυτό ορίζει την κατάληξη του ρήματος — ακόμη κι όταν δεν είναι πρώτο: Heute kocht mein Vater → Wer kocht? mein Vater.

Ποια είναι η διαφορά ονομαστικής και αιτιατικής στα γερμανικά;

Η ονομαστική είναι το υποκείμενο, η αιτιατική (Akkusativ) το άμεσο αντικείμενο. Στα άρθρα αλλάζει μόνο το αρσενικό: der → den, ein → einen, mein → meinen· ουδέτερο, θηλυκό και πληθυντικός μένουν ίδια. Οι προσωπικές αντωνυμίες αποτελούν εξαίρεση: αλλάζουν σχεδόν σε κάθε πρόσωπο (ich → mich, er → ihn).

Γιατί λέμε Er ist ein Lehrer και όχι einen Lehrer;

Τα sein, werden, bleiben και heißen δεν παίρνουν αντικείμενο· συνδέουν δύο ονομαστικές. Έτσι και το Er και το ein Lehrer μένουν σε ονομαστική — όπως στα ελληνικά «είναι καλός δάσκαλος». Το ίδιο ισχύει στο Sie wird Ärztin.

Ποιες προσωπικές αντωνυμίες είναι σε ονομαστική;

Οι ich, du, er, sie, es, wir, ihr, sie και Sie. Οι τύποι αντικειμένου, όπως mich, dich, mir ή dir, ανήκουν στις άλλες πτώσεις και δε λειτουργούν ποτέ ως υποκείμενο.