Προσωπικές αντωνυμίες στα γερμανικά (Personalpronomen): ich, mich, mir και όλοι οι τύποι

Κανόνας

Η προσωπική αντωνυμία αντικαθιστά ένα ουσιαστικό και στα γερμανικά αλλάζει μορφή ανάλογα με την πτώση. Στο A1 χρειάζεσαι τρεις τύπους: του υποκειμένου, του αντικειμένου και του αποδέκτη.

Οι τύποι του υποκειμένου (ονομαστική, Nominativ) είναι ich, du, er, sie, es, wir, ihr, sie, Sie. Απαντούν στο Wer? και καθορίζουν την κατάληξη του ρήματος. Τα ελληνικά συνήθως παραλείπουν το υποκείμενο («έρχομαι»)· τα γερμανικά το χρειάζονται: ich komme.

Οι τύποι του αντικειμένου (αιτιατική, Akkusativ) απαντούν στο Wen? ή Was? και μπαίνουν μετά από τα περισσότερα ρήματα — sehen, fragen, besuchen, brauchen, anrufen — και μετά τις προθέσεις für, ohne, gegen, um, durch. Αλλάζουν μόνο πέντε: ich → mich, du → dich, er → ihn, wir → uns, ihr → euch· τα sie, es και Sie μένουν ίδια.

Οι τύποι του αποδέκτη (δοτική, Dativ) απαντούν στο Wem?. Τους χρειάζεσαι με τα helfen, danken, gehören, gefallen και μετά τις προθέσεις mit, bei, zu, von, nach, aus, seit: mir, dir, ihm, ihr, ihm, uns, euch, ihnen, Ihnen. Τα ελληνικά δεν έχουν δοτική, και η Dativ δεν είναι η ελληνική γενική: λες «σε βοηθάω» με αιτιατική, αλλά ich helfe dir με Dativ.

Τρεις παγίδες:

• Τρεις λέξεις για το «εσύ / εσείς». du = ένα οικείο πρόσωπο, ihr = πολλά οικεία πρόσωπα, Sie = ευγενικός τύπος για ένα πρόσωπο ή για ομάδα (το ελληνικό «εσείς» καλύπτει ihr και Sie). Το Sie γράφεται πάντα με κεφαλαίο S και παίρνει τον ίδιο ρηματικό τύπο με το sie (αυτοί): Sie kommen, Sie sind.
• Τα πράγματα έχουν γένος. Η αντωνυμία αντιγράφει το άρθρο του ουσιαστικού: der Tisch → er, die Lampe → sie, das Buch → es, και κάθε πληθυντικός → sie. Το ελληνικό γένος δε βοηθά: το der Tisch είναι er, ενώ «το τραπέζι» είναι ουδέτερο.
• Το sie είναι τρεις λέξεις μαζί. sie ist = αυτή είναι, sie sind = αυτοί είναι, Sie sind = εσείς είστε (ευγενείας).

Με δύο αντωνυμίες πρώτα μπαίνει η αιτιατική: Ich gebe es dir, ανάποδα από το ελληνικό «σου το δίνω». Μια αντωνυμία μπαίνει συνήθως και πριν από ουσιαστικό αντικείμενο: Ich gebe ihm das Buch. Για πράγμα μετά από πρόθεση προτιμάται λέξη με da- (damit, dafür)· το αυτοπαθές sich έχει δικό του κεφάλαιο, και οι αντωνυμίες της γενικής (meiner, deiner) είναι σπάνιες και λόγιες — στο A1 δεν τις χρειάζεσαι.

Παραδείγματα

• Ich komme aus Polen. Und du? — Εγώ είμαι από την Πολωνία. Κι εσύ;
• Kannst du mich morgen anrufen? — Μπορείς να με πάρεις τηλέφωνο αύριο;
• Der Kaffee ist kalt. Er schmeckt mir nicht. — Ο καφές είναι κρύος. Δε μου φαίνεται νόστιμος.
• Wir besuchen sie am Wochenende. — Την / Τους επισκεπτόμαστε το Σαββατοκύριακο.
• Ich schenke ihm eine Uhr zum Geburtstag. — Του κάνω δώρο ένα ρολόι για τα γενέθλιά του.
• Wo seid ihr? Ich sehe euch nicht. — Πού είστε εσείς (πληθυντικός); Δε σας βλέπω.
• Können Sie mir bitte helfen? — Μπορείτε εσείς (ευγενείας) να με βοηθήσετε, παρακαλώ;
• Das Fahrrad gehört ihr, nicht ihm. — Το ποδήλατο είναι δικό της, όχι δικό του.
• Ich gebe es dir morgen zurück. — Θα σου το δώσω πίσω αύριο.

Πίνακας

Συχνά λάθη

• ❌ Ich sehe er. → ✅ Ich sehe ihn. — το sehen θέλει αντικείμενο σε Akkusativ· το er είναι μόνο τύπος υποκειμένου.
• ❌ Kannst du mich helfen? → ✅ Kannst du mir helfen? — το helfen παίρνει Dativ, άρα mich → mir, παρόλο που στα ελληνικά λες «με βοηθάς».
• ❌ Der Zug ist weg. Es ist pünktlich abgefahren. → ✅ Er ist pünktlich abgefahren. — η αντωνυμία αντιγράφει το γένος του ουσιαστικού: der Zug → er.
• ❌ Herr Meier, kannst du mir helfen? → ✅ Herr Meier, können Sie mir helfen? — Herr/Frau με επώνυμο σημαίνει ευγενικό Sie, με τον ίδιο ρηματικό τύπο όπως το sie (αυτοί).
• ❌ Ich gebe dir es. → ✅ Ich gebe es dir. — με δύο αντωνυμίες-αντικείμενα η αιτιατική μπαίνει πρώτη.

Σχετικά θέματα

Εξασκήσου στις αντωνυμίες μαζί με τις πτώσεις τους: mich/dich/ihn με την αιτιατική, mir/dir/ihm με τη δοτική. Τα κτητικά άρθρα (mein, dein, sein) στηρίζονται στα ίδια πρόσωπα.