Odmiana czasownika w Präsens: końcówki i zmiana samogłoski
Do tematu dodajemy -e, -st, -t, -en, -t, -en; czasowniki mocne zmieniają w formach du i er/sie/es samogłoskę: a→ä, e→i, e→ie.
Reguła
Niemieckie czasowniki odmieniamy przez końcówki. Od bezokolicznika odcinamy -en (a w sammeln, ändern, tun samo -n) i do powstałego tematu dodajemy końcówkę osobową: mach-en → ich mache, du machst, er macht, wir machen, ihr macht, sie/Sie machen. Formy dla wir, sie i Sie są takie same jak bezokolicznik — jedyny wyjątek to sein — więc do zapamiętania zostają właściwie cztery.
Trzy reguły ortograficzne pilnują, żeby formy dały się wymówić:
- Tematy zakończone na -d lub -t oraz na spółgłoskę + -m/-n (arbeiten, warten, finden, antworten, atmen, rechnen, öffnen) dostają dodatkowe -e-: du arbeitest, er arbeitet, ihr arbeitet. Są dwa wyjątki: nie wstawiamy -e-, gdy przed -m/-n stoi l, r albo h (lernen → du lernst, wohnen → du wohnst, filmen → du filmst), ani w czasownikach mocnych ze zmianą samogłoski (halten → du hältst, er hält; raten → du rätst, er rät).
- Tematy zakończone na -s, -ß, -z, -x (reisen, heißen, tanzen, sitzen, putzen, mixen) skracają końcówkę drugiej osoby do -t, przez co formy du i er są identyczne: du heißt / er heißt.
- Bezokoliczniki na -eln (sammeln, lächeln) gubią w formie ich samogłoskę e z tematu: ich sammle, ich lächle. Bezokoliczniki na -ern (ändern, wandern) ją zachowują: ich ändere, ich wandere (krótkie ich ändre to forma poboczna).
Druga rzecz to zmiana samogłoski tematu w czasownikach mocnych. Zachodzi ona wyłącznie w formach du i er/sie/es, nigdy przy ich, wir, ihr ani sie/Sie:
- a → ä: fahren, schlafen, tragen, fallen, halten (du hältst, er hält), raten (du rätst, er rät)
- au → äu: laufen (du läufst, er läuft)
- e → i: sprechen, helfen, essen (du isst), geben (du gibst), treffen, nehmen (du nimmst, er nimmt)
- e → ie: sehen, lesen (du liest), empfehlen
Po samym bezokoliczniku nie poznasz, czy dany czasownik zmienia samogłoskę — ucz się więc formy du razem z bezokolicznikiem. Własne wzory mają sein, haben, werden i möchten oraz czasowniki modalne; z kolei w czasownikach rozdzielnie złożonych przedrostek wędruje na koniec zdania, a odmieniona część zostaje na drugim miejscu.
Präsens wyraża wiele treści: teraźniejszość, czynności powtarzalne, fakty ogólne, a wraz z określeniem czasu również przyszłość. Stoi też po przyimku seit, gdy czynność zaczęła się wcześniej i nadal trwa.
Przykłady
- Ich lerne jeden Tag zwanzig neue Wörter. — Uczę się codziennie dwudziestu nowych słówek.
- Arbeitest du auch am Wochenende? — Pracujesz też w weekend?
- Er fährt jeden Morgen mit dem Rad ins Büro. — Codziennie rano jeździ do biura rowerem.
- Was liest du gerade? — Co teraz czytasz?
- Wir sprechen zu Hause nur Deutsch. — W domu mówimy tylko po niemiecku.
- Ihr wartet schon eine halbe Stunde. — Czekacie już pół godziny.
- Wie heißt deine Schwester? — Jak ma na imię twoja siostra?
- Sie sammelt alte Postkarten. — Ona zbiera stare pocztówki.
- Morgen beginnt der Kurs um neun Uhr. — Jutro kurs zaczyna się o dziewiątej.
- Ich wohne seit zwei Jahren in Hamburg. — Mieszkam w Hamburgu od dwóch lat.
Tabela
| Osoba | Końcówka | machen | arbeiten | heißen | fahren (a→ä) | sprechen (e→i) | sehen (e→ie) |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ich | -e | mache | arbeite | heiße | fahre | spreche | sehe |
| du | -st | machst | arbeitest | heißt | fährst | sprichst | siehst |
| er/sie/es | -t | macht | arbeitet | heißt | fährt | spricht | sieht |
| wir | -en | machen | arbeiten | heißen | fahren | sprechen | sehen |
| ihr | -t | macht | arbeitet | heißt | fahrt | sprecht | seht |
| sie/Sie | -en | machen | arbeiten | heißen | fahren | sprechen | sehen |
| Zmiana | Bezokolicznik | du | er/sie/es |
|---|---|---|---|
| a → ä | fahren | fährst | fährt |
| au → äu | laufen | läufst | läuft |
| e → i | nehmen | nimmst | nimmt |
| e → ie | lesen | liest | liest |
Typowe błędy
- ❌ Du arbeitst heute lange. → ✅ Du arbeitest heute lange. — po temacie na -d lub -t przed końcówką wstawiamy dodatkowe -e-.
- ❌ Er sprecht sehr schnell. → ✅ Er spricht sehr schnell. — sprechen to czasownik mocny, więc w formie er e przechodzi w i.
- ❌ Wie heißst du? → ✅ Wie heißt du? — po -s, -ß, -z, -x końcówka drugiej osoby skraca się do -t.
- ❌ Ihr fährt nach Wien. → ✅ Ihr fahrt nach Wien. — zmiana samogłoski dotyczy tylko form du i er/sie/es; ihr zachowuje zwykły temat.
- ❌ Ich habe seit zwei Jahren in Hamburg gewohnt. → ✅ Ich wohne seit zwei Jahren in Hamburg. — czynność, która wciąż trwa, wyrażamy po seit w Präsens, nie w czasie Perfekt.
Powiązane tematy
Końcówek najlepiej uczyć się razem z zaimkami osobowymi — to one nazywają sześć form odmiany. Kolejny krok to czasowniki o własnym wzorze: sein, haben i möchten, czasowniki modalne oraz rozdzielnie złożone. O tym, gdzie dokładnie stoi odmieniony czasownik, mówi rozdział o szyku zdania.
Najczęstsze pytania
Jakie są końcówki czasownika w czasie Präsens?
Od bezokolicznika odcinamy -en (albo samo -n) i do tematu dodajemy -e (ich), -st (du), -t (er/sie/es), -en (wir), -t (ihr), -en (sie/Sie). Formy dla wir, sie i Sie są identyczne z bezokolicznikiem — jedyny wyjątek to sein.
Które czasowniki niemieckie zmieniają samogłoskę w temacie?
Czasowniki mocne, i to tylko w formach du oraz er/sie/es: a→ä (fahren – du fährst, raten – er rät), au→äu (laufen – du läufst), e→i (sprechen – du sprichst, nehmen – du nimmst), e→ie (lesen – du liest).
Dlaczego mówimy du arbeitest, a nie du arbeitst?
Gdy temat kończy się na -d lub -t albo na spółgłoskę i -m/-n (atmen, rechnen), przed końcówką wstawiamy dodatkowe -e-: du arbeitest, er arbeitet, ihr arbeitet. Nie wstawiamy go po l, r, h (du lernst, du wohnst) ani w czasownikach mocnych ze zmianą samogłoski (du hältst).
Czy niemiecki ma formę ciągłą w rodzaju I am working?
Nie. Niemiecki ma tylko jeden czas teraźniejszy, więc ich arbeite znaczy zarówno pracuję teraz, jak i pracuję zwykle. Różnicę oddają słowa takie jak gerade, immer czy oft.
Czy w czasie Präsens można mówić o przyszłości?
Tak. Z określeniem czasu Präsens to zwykły sposób mówienia o przyszłości: Morgen beginnt der Kurs um neun Uhr. Futur I z werden służy głównie do przypuszczeń i obietnic.

