Zaimki osobowe w niemieckim (Personalpronomen): mianownik, biernik, celownik
Każdy zaimek ma trzy formy: ich → mich → mir, du → dich → dir, er → ihn → ihm. O wyborze decyduje przypadek w zdaniu.
Reguła
Zaimek osobowy zastępuje rzeczownik, który już znamy, ale w niemieckim zmienia przy tym formę. Na poziomie A1 potrzebne są trzy formy każdej osoby: podmiot (mianownik), dopełnienie bliższe (biernik) i odbiorca (celownik).
Formy mianownika to ich, du, er, sie, es, wir, ihr, sie, Sie. Odpowiadają na pytanie wer? i decydują o końcówce czasownika.
Formy biernika odpowiadają na wen? albo was? i stoją po większości czasowników (sehen, fragen, besuchen, brauchen, anrufen) oraz po przyimkach für, ohne, gegen, um, durch. Naprawdę zmienia się tylko pięć form: ich → mich, du → dich, er → ihn, wir → uns, ihr → euch; sie, es i Sie zostają bez zmian.
Formy celownika odpowiadają na wem?. Potrzebujesz ich przy czasownikach helfen, danken, gehören, gefallen oraz po przyimkach mit, bei, zu, von, nach, aus, seit: mir, dir, ihm, ihr, ihm, uns, euch, ihnen, Ihnen.
Trzy rzeczy sprawiają początkującym najwięcej kłopotu:
- Trzy słowa na „ty”. du = jedna osoba, z którą jesteśmy na ty; ihr = kilka takich osób; Sie = forma grzecznościowa w liczbie pojedynczej i mnogiej. Sie piszemy wielką literą i łączymy z tą samą formą czasownika co sie (oni): Sie kommen, Sie sind.
- Rzeczy mają rodzaj. Zaimek przejmuje rodzajnik rzeczownika: der Tisch → er, die Lampe → sie, das Buch → es, każda liczba mnoga → sie. Polskie „on/ona/ono” nie pomaga — das Mädchen to es.
- sie znaczy trzy rzeczy naraz. sie ist = ona, sie sind = oni/one, Sie sind = pan/pani/państwo.
Szyk przy dwóch zaimkach: pierwszy jest biernik — Ich gebe es dir. Zaimek wychodzi też przed rzeczownik: Ich gebe ihm das Buch. O rzeczy po przyimku mówi się zwykle za pomocą złożeń z da- (damit, dafür), a zaimki zwrotne (sich) i to osobny temat, a rzadkie, literackie formy dopełniacza (meiner, deiner) nie są na A1 potrzebne.
Przykłady
- Ich komme aus Polen. Und du? — Jestem z Polski. A ty?
- Kannst du mich morgen anrufen? — Możesz do mnie jutro zadzwonić?
- Der Kaffee ist kalt. Er schmeckt mir nicht. — Kawa jest zimna. Nie smakuje mi.
- Wir besuchen sie am Wochenende. — Odwiedzimy ją / ich w weekend.
- Ich schenke ihm eine Uhr zum Geburtstag. — Podaruję mu zegarek na urodziny.
- Wo seid ihr? Ich sehe euch nicht. — Gdzie jesteście? Nie widzę was.
- Können Sie mir bitte helfen? — Czy może mi pan pomóc?
- Das Fahrrad gehört ihr, nicht ihm. — Ten rower należy do niej, nie do niego.
- Ich gebe es dir morgen zurück. — Oddam ci to jutro.
Tabela
| Przypadek | 1 os. lp. | 2 os. lp. | on | ona | ono | 1 os. lm. | 2 os. lm. | oni/one | forma grzecznościowa |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Mianownik | ich | du | er | sie | es | wir | ihr | sie | Sie |
| Biernik | mich | dich | ihn | sie | es | uns | euch | sie | Sie |
| Celownik | mir | dir | ihm | ihr | ihm | uns | euch | ihnen | Ihnen |
| Rzeczownik | der Tisch | die Lampe | das Buch | die Bücher |
|---|---|---|---|---|
| Zaimek | er | sie | es | sie |
Typowe błędy
- ❌ Ich sehe er. → ✅ Ich sehe ihn. — sehen wymaga dopełnienia w bierniku, a er to wyłącznie forma podmiotu.
- ❌ Kannst du mich helfen? → ✅ Kannst du mir helfen? — helfen rządzi celownikiem, więc mich zmienia się w mir.
- ❌ Der Zug ist weg. Es ist pünktlich abgefahren. → ✅ Der Zug ist weg. Er ist pünktlich abgefahren. — der Zug jest rodzaju męskiego, więc zaimek brzmi er, nigdy es.
- ❌ Herr Meier, kannst du mir helfen? → ✅ Herr Meier, können Sie mir helfen? — Herr/Frau z nazwiskiem to forma grzecznościowa Sie z tą samą formą czasownika co sie (oni).
- ❌ Ich gebe dir es. → ✅ Ich gebe es dir. — gdy oba dopełnienia są zaimkami, biernik stoi przed celownikiem.
Powiązane tematy
Zaimki najlepiej ćwiczyć razem z przypadkami: formy podmiotu z mianownikiem, mich/dich/ihn z biernikiem, mir/dir/ihm z celownikiem. Na tych samych osobach opierają się zaimki dzierżawcze (mein, dein, sein) oraz końcówki czasownika w czasie teraźniejszym.
Najczęstsze pytania
Jakie są zaimki osobowe w języku niemieckim?
ich, du, er, sie, es, wir, ihr, sie i Sie. Każdy z nich ma formę biernika (mich, dich, ihn, uns, euch) oraz celownika (mir, dir, ihm, ihr, uns, euch, ihnen, Ihnen).
Kiedy używać du, ihr, a kiedy Sie?
du do jednej osoby, z którą jesteśmy na ty, ihr do kilku takich osób, Sie w formie grzecznościowej — do jednej osoby i do grupy (Herr/Frau plus nazwisko). Sie piszemy zawsze wielką literą i łączymy z tą samą formą czasownika co sie (oni): Sie kommen, Sie sind.
Mówi się er czy es o rzeczy?
Decyduje rodzaj gramatyczny rzeczownika, a nie sama rzecz: der Tisch → er, die Lampe → sie, das Buch → es. Każda liczba mnoga to sie.
Czym różni się mir od mich?
mich to biernik (pytanie wen?), a mir to celownik (pytanie wem?). mir stoi po helfen, danken, gehören, gefallen oraz po mit, bei, zu, von; mich po sehen, fragen, besuchen, brauchen oraz po für, ohne, gegen.
Jak odróżnić sie, sie i Sie?
Po wielkiej literze i po czasowniku: sie ist to ona, sie sind to oni, a zapisane wielką literą Sie sind to forma grzecznościowa. W mowie rozstrzyga końcówka czasownika i kontekst.

