BRAGIflash
Download on the App StoreGet it on Google Play
B1Średnio zaawansowany3 min czytaniaAktualizacja

Zaimki przysłowne da(r)- i wo(r)-: darauf, damit, worauf, womit

da(r)- + przyimek odsyła do rzeczy (darauf, damit), wo(r)- + przyimek o nią pyta (worauf, womit); przy osobach zostaje auf ihn, mit ihr.

Reguła

Mówiąc o rzeczach i sytuacjach, niemiecki nie łączy przyimka z zaimkiem osobowym. Obie części zrastają się w jedno słowo: da(r)- + przyimek odsyła wstecz (darauf, damit, davon), a wo(r)- + przyimek o to pyta (worauf, womit, wovon). Przy osobach nic się nie zrasta — przyimek zostaje, a zaimek jest odmieniany (auf ihn, mit ihr, von ihm).

  • Budowa. Litera -r- pojawia się wtedy, gdy przyimek zaczyna się od samogłoski — an, auf, aus, in, über, um, unter → daran, darauf, daraus, darin, darüber, darum, darunter, tak samo woran, worauf, woraus, worin, worüber, worum, worunter. Pozostałe (bei, für, gegen, mit, nach, von, vor, zu) dołącza się wprost: dabei, dafür, damit, davon, dazu.
  • Rzecz czy osoba? Ich warte auf den Bus → Ich warte darauf. Ale: Ich warte auf meinen Bruder → Ich warte auf ihn.
  • wo(r)- w pytaniach — wprost i w pytaniu zależnym: Womit kann ich Ihnen helfen?Weißt du, worum es in dem Film geht?
  • wo(r)- jako zaimek względny po całym zdaniu albo po das, etwas, nichts, alles, vieles: Sie hat mir sofort geholfen, wofür ich sehr dankbar bin. Po konkretnym rzeczowniku standard woli przyimek z zaimkiem względnym (das Thema, über das wir gesprochen haben); forma z wo- brzmi tam staroświecko.
  • da(r)- jako zapowiednik. Przy czasownikach ze stałym przyimkiem wskazuje też do przodu — na zdanie z dass albo na bezokolicznik z zu: Ich freue mich darauf, dass du kommst. / Ich denke daran, ein Jahr im Ausland zu studieren. Przy warten auf jest obowiązkowa: Wir warten darauf, dass der Regen aufhört.

Forma z da- stoi na pierwszej pozycji (Davon weiß ich nichts.) albo w środku zdania (Ich weiß nichts davon.); forma z wo- otwiera pytanie lub zdanie podrzędne. W swobodnej mowie, głównie na północy Niemiec, całość bywa rozdzielana: Da weiß ich nichts von. — w mowie zwyczajne, nie w piśmie.

ohne i außer takich form nie tworzą — używa się tam zaimka wskazującego (ohne das, außer diesem). A darum ma też drugie, przyczynowe znaczenie (= deshalb), należące do konektorów.

Przykłady

  • Worauf wartest du? – Auf den Bus. — Na co czekasz? – Na autobus.
  • Ich warte schon zehn Minuten darauf. — Czekam na to już dziesięć minut.
  • Auf wen wartest du? – Ich warte auf ihn. — Na kogo czekasz? – Czekam na niego.
  • Womit kann ich Ihnen helfen? — W czym mogę pomóc?
  • Wir haben lange darüber diskutiert. — Długo o tym dyskutowaliśmy.
  • Ich freue mich darauf, dass du am Wochenende kommst. — Cieszę się na to, że przyjedziesz w weekend.
  • Ich denke daran, ein Jahr im Ausland zu studieren. — Myślę o tym, żeby przez rok studiować za granicą.
  • Davon weiß ich leider nichts. — Niestety nic o tym nie wiem.
  • Sie hat mir sofort geholfen, wofür ich sehr dankbar bin. — Od razu mi pomogła, za co jestem bardzo wdzięczny.
  • Weißt du, worum es in dem Film geht? — Wiesz, o co chodzi w tym filmie?
  • Da weiß ich nichts von. — Nic o tym nie wiem. (forma potoczna, rozdzielona; w piśmie: Davon weiß ich nichts.)

Tabela

Przyimek Forma z da(r)- Forma z wo(r)- Przykład
an daran woran Ich denke daran.
auf darauf worauf Wir warten darauf.
aus daraus woraus Woraus ist das gemacht?
bei dabei wobei Hilfst du mir dabei?
für dafür wofür Wofür brauchst du das?
gegen dagegen wogegen Ich habe nichts dagegen.
in darin worin Worin liegt der Unterschied?
mit damit womit Womit schreibst du?
nach danach wonach Wonach suchst du?
über darüber worüber Wir sprechen darüber.
um darum worum Worum geht es?
unter darunter worunter Der Schlüssel liegt darunter.
von davon wovon Ich weiß nichts davon.
vor davor wovor Hast du Angst davor?
zu dazu wozu Was sagst du dazu?
rzecz osoba
pytanie Worauf wartest du? Auf wen wartest du?
odesłanie wstecz Ich warte darauf. Ich warte auf ihn.

Typowe błędy

  • ❌ Ich warte auf es. → ✅ Ich warte darauf. — Wobec rzeczy obie części zrastają się w formę z da(r)-.
  • ❌ Wo ist Anna? Ich warte darauf. → ✅ Wo ist Anna? Ich warte auf sie. — Anna jest osobą, a te formy dotyczą tylko rzeczy i sytuacji.
  • Woauf wartest du? → ✅ Worauf wartest du? — Przed samogłoską przyimka auf dochodzi -r- (tak samo woran, worüber, worum).
  • ❌ Wir warten, dass der Regen aufhört. → ✅ Wir warten darauf, dass der Regen aufhört. — warten auf zachowuje przyimek jako zapowiednik przed zdaniem z dass; przed bezokolicznikiem z zu tak samo.
  • Warum geht es in dem Buch? (gemeint: der Inhalt) → ✅ Worum geht es in dem Buch? — worum pyta o treść, a warum o przyczynę; samo zdanie z ❌ jest poprawnym pytaniem o powód.

Powiązane tematy

Form tych potrzebujemy najczęściej przy czasownikach ze stałym przyimkiem; formy z wo- należą do pytań szczegółowych, a formy dla osób (auf ihn, mit ihr) do zaimków osobowych.

Najczęstsze pytania

Czym są niemieckie formy z da(r)- i wo(r)-?

To jedno słowo zamiast przyimka z zaimkiem, używane wobec rzeczy i sytuacji: da(r)- + przyimek odsyła wstecz (Ich warte darauf), a wo(r)- + przyimek o to pyta (Worauf wartest du?). Form typu auf es niemiecki nie używa.

Kiedy pojawia się -r- (darauf, ale damit)?

Zawsze wtedy, gdy przyimek zaczyna się od samogłoski: an, auf, aus, in, über, um, unter → daran, darauf, daraus, darin, darüber, darum, darunter (i tak samo woran, worauf …). Pozostałe dołącza się wprost: damit, davon, dafür, wozu.

Czy darauf albo damit można odnieść do osoby?

Nie. Te formy dotyczą tylko rzeczy i sytuacji. Przy osobie przyimek zostaje, a zaimek się odmienia: Ich warte auf ihn, Ich spreche mit ihr, a w pytaniu Auf wen wartest du? zamiast Worauf wartest du?

Po co jest darauf w zdaniu Ich freue mich darauf, dass du kommst?

Czasowniki ze stałym przyimkiem zachowują go przed zdaniem z dass i przed bezokolicznikiem z zu — właśnie w postaci formy z da(r)-. Przy warten auf jest ona obowiązkowa: Wir warten darauf, dass der Regen aufhört.

Czy zdanie Da weiß ich nichts von jest poprawne?

To rozdzielona forma davon: częsta w mowie potocznej, zwłaszcza na północy Niemiec, ale nie w języku pisanym. W tekście piszemy Davon weiß ich nichts.