Zaimki przysłowne da(r)- i wo(r)-: darauf, damit, worauf, womit
da(r)- + przyimek odsyła do rzeczy (darauf, damit), wo(r)- + przyimek o nią pyta (worauf, womit); przy osobach zostaje auf ihn, mit ihr.
Reguła
Mówiąc o rzeczach i sytuacjach, niemiecki nie łączy przyimka z zaimkiem osobowym. Obie części zrastają się w jedno słowo: da(r)- + przyimek odsyła wstecz (darauf, damit, davon), a wo(r)- + przyimek o to pyta (worauf, womit, wovon). Przy osobach nic się nie zrasta — przyimek zostaje, a zaimek jest odmieniany (auf ihn, mit ihr, von ihm).
- Budowa. Litera -r- pojawia się wtedy, gdy przyimek zaczyna się od samogłoski — an, auf, aus, in, über, um, unter → daran, darauf, daraus, darin, darüber, darum, darunter, tak samo woran, worauf, woraus, worin, worüber, worum, worunter. Pozostałe (bei, für, gegen, mit, nach, von, vor, zu) dołącza się wprost: dabei, dafür, damit, davon, dazu.
- Rzecz czy osoba? Ich warte auf den Bus → Ich warte darauf. Ale: Ich warte auf meinen Bruder → Ich warte auf ihn.
- wo(r)- w pytaniach — wprost i w pytaniu zależnym: Womit kann ich Ihnen helfen? – Weißt du, worum es in dem Film geht?
- wo(r)- jako zaimek względny po całym zdaniu albo po das, etwas, nichts, alles, vieles: Sie hat mir sofort geholfen, wofür ich sehr dankbar bin. Po konkretnym rzeczowniku standard woli przyimek z zaimkiem względnym (das Thema, über das wir gesprochen haben); forma z wo- brzmi tam staroświecko.
- da(r)- jako zapowiednik. Przy czasownikach ze stałym przyimkiem wskazuje też do przodu — na zdanie z dass albo na bezokolicznik z zu: Ich freue mich darauf, dass du kommst. / Ich denke daran, ein Jahr im Ausland zu studieren. Przy warten auf jest obowiązkowa: Wir warten darauf, dass der Regen aufhört.
Forma z da- stoi na pierwszej pozycji (Davon weiß ich nichts.) albo w środku zdania (Ich weiß nichts davon.); forma z wo- otwiera pytanie lub zdanie podrzędne. W swobodnej mowie, głównie na północy Niemiec, całość bywa rozdzielana: Da weiß ich nichts von. — w mowie zwyczajne, nie w piśmie.
ohne i außer takich form nie tworzą — używa się tam zaimka wskazującego (ohne das, außer diesem). A darum ma też drugie, przyczynowe znaczenie (= deshalb), należące do konektorów.
Przykłady
- Worauf wartest du? – Auf den Bus. — Na co czekasz? – Na autobus.
- Ich warte schon zehn Minuten darauf. — Czekam na to już dziesięć minut.
- Auf wen wartest du? – Ich warte auf ihn. — Na kogo czekasz? – Czekam na niego.
- Womit kann ich Ihnen helfen? — W czym mogę pomóc?
- Wir haben lange darüber diskutiert. — Długo o tym dyskutowaliśmy.
- Ich freue mich darauf, dass du am Wochenende kommst. — Cieszę się na to, że przyjedziesz w weekend.
- Ich denke daran, ein Jahr im Ausland zu studieren. — Myślę o tym, żeby przez rok studiować za granicą.
- Davon weiß ich leider nichts. — Niestety nic o tym nie wiem.
- Sie hat mir sofort geholfen, wofür ich sehr dankbar bin. — Od razu mi pomogła, za co jestem bardzo wdzięczny.
- Weißt du, worum es in dem Film geht? — Wiesz, o co chodzi w tym filmie?
- Da weiß ich nichts von. — Nic o tym nie wiem. (forma potoczna, rozdzielona; w piśmie: Davon weiß ich nichts.)
Tabela
| Przyimek | Forma z da(r)- | Forma z wo(r)- | Przykład |
|---|---|---|---|
| an | daran | woran | Ich denke daran. |
| auf | darauf | worauf | Wir warten darauf. |
| aus | daraus | woraus | Woraus ist das gemacht? |
| bei | dabei | wobei | Hilfst du mir dabei? |
| für | dafür | wofür | Wofür brauchst du das? |
| gegen | dagegen | wogegen | Ich habe nichts dagegen. |
| in | darin | worin | Worin liegt der Unterschied? |
| mit | damit | womit | Womit schreibst du? |
| nach | danach | wonach | Wonach suchst du? |
| über | darüber | worüber | Wir sprechen darüber. |
| um | darum | worum | Worum geht es? |
| unter | darunter | worunter | Der Schlüssel liegt darunter. |
| von | davon | wovon | Ich weiß nichts davon. |
| vor | davor | wovor | Hast du Angst davor? |
| zu | dazu | wozu | Was sagst du dazu? |
| rzecz | osoba | |
|---|---|---|
| pytanie | Worauf wartest du? | Auf wen wartest du? |
| odesłanie wstecz | Ich warte darauf. | Ich warte auf ihn. |
Typowe błędy
- ❌ Ich warte auf es. → ✅ Ich warte darauf. — Wobec rzeczy obie części zrastają się w formę z da(r)-.
- ❌ Wo ist Anna? Ich warte darauf. → ✅ Wo ist Anna? Ich warte auf sie. — Anna jest osobą, a te formy dotyczą tylko rzeczy i sytuacji.
- ❌ Woauf wartest du? → ✅ Worauf wartest du? — Przed samogłoską przyimka auf dochodzi -r- (tak samo woran, worüber, worum).
- ❌ Wir warten, dass der Regen aufhört. → ✅ Wir warten darauf, dass der Regen aufhört. — warten auf zachowuje przyimek jako zapowiednik przed zdaniem z dass; przed bezokolicznikiem z zu tak samo.
- ❌ Warum geht es in dem Buch? (gemeint: der Inhalt) → ✅ Worum geht es in dem Buch? — worum pyta o treść, a warum o przyczynę; samo zdanie z ❌ jest poprawnym pytaniem o powód.
Powiązane tematy
Form tych potrzebujemy najczęściej przy czasownikach ze stałym przyimkiem; formy z wo- należą do pytań szczegółowych, a formy dla osób (auf ihn, mit ihr) do zaimków osobowych.
Najczęstsze pytania
Czym są niemieckie formy z da(r)- i wo(r)-?
To jedno słowo zamiast przyimka z zaimkiem, używane wobec rzeczy i sytuacji: da(r)- + przyimek odsyła wstecz (Ich warte darauf), a wo(r)- + przyimek o to pyta (Worauf wartest du?). Form typu auf es niemiecki nie używa.
Kiedy pojawia się -r- (darauf, ale damit)?
Zawsze wtedy, gdy przyimek zaczyna się od samogłoski: an, auf, aus, in, über, um, unter → daran, darauf, daraus, darin, darüber, darum, darunter (i tak samo woran, worauf …). Pozostałe dołącza się wprost: damit, davon, dafür, wozu.
Czy darauf albo damit można odnieść do osoby?
Nie. Te formy dotyczą tylko rzeczy i sytuacji. Przy osobie przyimek zostaje, a zaimek się odmienia: Ich warte auf ihn, Ich spreche mit ihr, a w pytaniu Auf wen wartest du? zamiast Worauf wartest du?
Po co jest darauf w zdaniu Ich freue mich darauf, dass du kommst?
Czasowniki ze stałym przyimkiem zachowują go przed zdaniem z dass i przed bezokolicznikiem z zu — właśnie w postaci formy z da(r)-. Przy warten auf jest ona obowiązkowa: Wir warten darauf, dass der Regen aufhört.
Czy zdanie Da weiß ich nichts von jest poprawne?
To rozdzielona forma davon: częsta w mowie potocznej, zwłaszcza na północy Niemiec, ale nie w języku pisanym. W tekście piszemy Davon weiß ich nichts.

