Partizipialattribute: przydawka imiesłowowa (Partizip I, Partizip II, zu + Partizip I)
Partizip I jest czynny i równoczesny (das lachende Kind), Partizip II bierny i dokonany, a zu + Partizip I znaczy: trzeba lub można coś zrobić.
Reguła
Przydawka imiesłowowa to imiesłów użyty jak przymiotnik przed rzeczownikiem — między rodzajnikiem a rzeczownikiem, z normalną końcówką przymiotnikową. Mieści całe zdanie względne w jednym słowie: das lachende Kind = das Kind, das lacht.
Trzy formy, cztery znaczenia:
- Partizip I (bezokolicznik + -d): czynny, równoczesny z czasownikiem zdania głównego. Das lachende Kind = das Kind, das lacht.
- Partizip II czasownika przechodniego (czyli takiego, który ma dopełnienie w bierniku): bierny i dokonany. Das reparierte Auto = das Auto, das repariert wurde.
- Partizip II czasownika nieprzechodniego oznaczającego przybycie lub zmianę stanu, z sein (ankommen, einschlafen, eintreffen, vergehen, wachsen): czynny i dokonany. Der angekommene Zug = der Zug, der angekommen ist. Czasowniki nieprzechodnie z haben — schlafen, arbeiten, lachen, warten — takiej przydawki nie tworzą: mówimy das schlafende Kind, nigdy das geschlafene Kind.
- zu + Partizip I, czyli Gerundivum: strona bierna plus konieczność lub możliwość. Die zu erledigenden Aufgaben = die Aufgaben, die erledigt werden müssen (albo: können). Tworzą je tylko czasowniki przechodnie; w czasowniku rozdzielnie złożonym zu wchodzi do środka wyrazu (die abzugebenden Formulare), a przeczenie stoi przed całością (die nicht zu lösenden Probleme).
Imiesłów odmienia się dokładnie jak przymiotnik: końcówki słabe po der/die/das, mieszane po wyrazach typu ein, mocne bez rodzajnika. Przed rzeczownikiem ma zawsze końcówkę — bez końcówki nie jest przydawką, tylko swobodnym imiesłowem w zdaniu (Laut lachend kam er herein).
Imiesłów może zachować własne dopełnienia i okoliczniki. Wszystkie stoją między rodzajnikiem a imiesłowem — tak powstaje przydawka rozwinięta: rodzajnik → dopełnienia i okoliczniki → imiesłów + końcówka → rzeczownik. Aby ją rozwinąć, bierzemy rodzajnik z rzeczownikiem stojącym za imiesłowem, dodajemy zaimek względny i odtwarzamy formę czasownika według typu imiesłowu: die von meinem Vater vor zwei Jahren gekauften Bücher → die Bücher, die mein Vater vor zwei Jahren gekauft hat.
Rejestr: przydawka z jednego wyrazu to zwykły niemiecki. Przydawka rozwinięta jest znakiem rozpoznawczym tekstów pisanych i formalnych — naukowych, technicznych, urzędowych, prasowych. Polszczyzna ma oba imiesłowy i też je odmienia, ale rozwinięty imiesłów stawia zwykle po rzeczowniku (książki kupione przez ojca), podczas gdy niemiecki upycha całość przed nim. W mowie i przy długiej klamrze lepsze jest zdanie względne.
Przykłady
- Das lachende Kind rannte über den Hof. — Śmiejące się dziecko biegło przez podwórze.
- Das reparierte Auto steht wieder vor der Tür. — Naprawiony samochód znów stoi przed drzwiami.
- Der gerade angekommene Zug ist aus Wien. — Pociąg, który właśnie przyjechał, jest z Wiednia.
- Die zu erledigenden Aufgaben stehen auf der Liste. — Zadania do wykonania są na liście.
- Die bis Freitag abzugebenden Formulare liegen im Sekretariat. — Formularze do oddania do piątku leżą w sekretariacie.
- Die von meinem Vater vor zwei Jahren gekauften Bücher stehen noch im Regal. — Książki kupione przez mojego ojca dwa lata temu wciąż stoją na półce.
- Die im Labor arbeitenden Studentinnen tragen Schutzbrillen. — Studentki pracujące w laboratorium noszą okulary ochronne.
- Ein von allen Teilnehmern unterschriebenes Protokoll geht an die Behörde. — Protokół podpisany przez wszystkich uczestników trafia do urzędu.
Tabela
| Forma | Budowa | Znaczenie | Zdanie względne |
|---|---|---|---|
| Partizip I | bezokolicznik + -d + końcówka | czynne, równoczesne | das lachende Kind → das Kind, das lacht |
| Partizip II (czasownik przechodni) | Partizip II + końcówka | bierne, dokonane | das reparierte Auto → das Auto, das repariert wurde |
| Partizip II (czasownik z sein) | Partizip II + końcówka | czynne, dokonane | der angekommene Zug → der Zug, der angekommen ist |
| zu + Partizip I | zu + bezokolicznik + -d + końcówka | biernie + müssen / können | die zu erledigenden Aufgaben → die Aufgaben, die erledigt werden müssen |
| Rodzajnik | Dopełnienia i okoliczniki | Imiesłów + końcówka | Rzeczownik |
|---|---|---|---|
| die | von meinem Vater vor zwei Jahren | gekauften | Bücher |
| die | bis Freitag | abzugebenden | Formulare |
| die | im Labor | arbeitenden | Studentinnen |
Typowe błędy
- ❌ das lachend Kind → ✅ das lachende Kind — przed rzeczownikiem imiesłów jest przymiotnikiem i musi mieć końcówkę.
- ❌ das reparierende Auto → ✅ das reparierte Auto — Partizip I jest czynny, więc byłby to samochód, który coś naprawia; to samochód jest naprawiany, więc Partizip II.
- ❌ das geschlafene Kind → ✅ das schlafende Kind — schlafen jest nieprzechodni i tworzy Perfekt z haben, więc nie ma przydawki z Partizip II.
- ❌ die erledigenden Aufgaben → ✅ die zu erledigenden Aufgaben — dopiero zu + Partizip I daje bierne znaczenie „trzeba wykonać”; bez zu to zadania coś by załatwiały.
- ❌ die gekauften von meinem Vater Bücher → ✅ die von meinem Vater gekauften Bücher — wszystko, co należy do imiesłowu, stoi między rodzajnikiem a imiesłowem.
Powiązane tematy
Końcówki pochodzą z odmiany przymiotnika, a każdą taką przydawkę da się rozwinąć w zdanie względne. Przydawka z Partizip II to zagęszczona strona bierna — warto ją zestawić ze stroną bierną stanu (Das Auto ist repariert) oraz ze stylem nominalnym języka fachowego.
Najczęstsze pytania
Czym różni się Partizip I od Partizip II przed rzeczownikiem?
Partizip I (bezokolicznik + -d) jest czynny i równoczesny: das lachende Kind = das Kind, das lacht. Partizip II czasownika przechodniego jest bierny i dokonany: das reparierte Auto = das Auto, das repariert wurde. Przy czasownikach nieprzechodnich z sein pozostaje czynny: der angekommene Zug = der Zug, der angekommen ist.
Co oznacza zu + Partizip I i gdzie stoi zu w czasownikach rozdzielnie złożonych?
To Gerundivum: strona bierna plus konieczność albo możliwość — die zu erledigenden Aufgaben = die Aufgaben, die erledigt werden müssen. Działa tylko z czasownikami przechodnimi, a w czasowniku rozdzielnie złożonym zu wchodzi między przedrostek i temat: die abzugebenden Formulare. Przeczenie stoi przed całością: die nicht zu lösenden Probleme.
Jak rozwinąć długą przydawkę typu die von meinem Vater vor zwei Jahren gekauften Bücher?
Bierzemy rodzajnik razem z rzeczownikiem stojącym za imiesłowem (die Bücher), dodajemy zaimek względny i przenosimy zawartość klamry do zdania podrzędnego. Formę czasownika wybieramy według typu imiesłowu: die Bücher, die mein Vater vor zwei Jahren gekauft hat — albo biernie: die vor zwei Jahren gekauft wurden.
Jaką końcówkę dostaje imiesłów?
Zwykłe końcówki przymiotnika: słabe po der/die/das (das reparierte Auto, die reparierten Autos), mieszane po wyrazach typu ein (ein unterschriebenes Protokoll), mocne bez rodzajnika (frisch gestrichene Wände). Przed rzeczownikiem przydawka imiesłowowa zawsze ma końcówkę.
Czy to konstrukcja tylko dla języka pisanego?
Przydawka z jednego wyrazu, jak das lachende Kind czy die gekauften Bücher, jest normalna w każdym rejestrze. Przydawka rozwinięta należy do tekstów pisanych i formalnych — naukowych, technicznych, urzędowych, prasowych; w mowie naturalnym wyborem jest zdanie względne.

